عشق تو
عشق تو... عشق تو...«امشب دوباره در دلم آشوب و غوغاست»در کوچـه های خــاطـره یـــاد تــو برپاستدلتنگ دیـدارم اگـر ، تقصیر من نیستطـرز نگاه و چشم و لبخند تـــو زیباستبا من چه کرده عشق تو هرجا که باشمعطر نفسهـای تــــو و یــــاد تــــو آنجاستمــــن جــــرات از تـــــو گـذشتــن را نـــدارمبـــی تــــو دل...
شاعری سهم شما
شاعری سهم شما ... شاعری سهم شما...مینشیند تا سحر با حسرت و با درد و غمآنکه دیــده از غـریـب و آشنـا ظلم و ستممیشمارد زخـم های سینـه را بـا اشک و آهمیگذارد غصه هـا را نیمه شب بـر روی هممی نشیـند روبــروی آینـــه از بیـــکسیمیکشد در هـر نفس هرلحظه آه دم به دممیکند عادت به تنهایی خود هر روز وشبآنکه بــ...
لیلای من
لیلای من ... لیلای من...لیلای من دیر آمدی مجنون تو دق کرد و مردطوفان غمها آمد و احساس را از سینه بُردرفتی و موج بیکسی دست مرا محکم گرفتجای تو را دلتنگی و درد و غم و ماتم گرفتهمصحبتم شعر و قلم ،خوکرده ام با آه ودردیک شب شنیدم پنجره برحال و روزم گریه کردکوچه لباس غم به تن از انتظارت خسته شدپرونده ی ای...
از درد بپرس
از درد بپرس... از درد بپرس...«دلم از غصه بـه تنگ آمده از درد بپرس»حال ویران من از نیمه شبی سرد بپرسزده آفت بـه گلستان من این بــاد خزاناز گــل پــــرپــــر و آفـت زده ی زرد بپرسخانه بردوشم و آواره ی این شهر شلوغحــال این دربــــه در از آدم شبگرد بپرسچه کنم دار و ندارم همه غارت شده استدر غــریبی گـــ...
قلب پریشان...
قلب پریشان...هرکجا قلبی پریشان شد مرا یادم کنیدیا اگر با غصه ویران شد مرا یادم کنیددر هجوم لشگری از غصه ها و درد وغمخنده از لبها گریزان شد مرا یادم کنیددر گلستان چون گل پژمرده ای دیدید اگرتشنه ای محتاج باران شد مرا یادم کنیدهرکه را ، در هرکجا، در پیچ و تاب زندگی سهم او حسرت فراوان شد مرا یادم کنیدهر...
مردم ایران
مردم ایران تاریخ گواهی بدهد مردم ایران دمتان گرم ای وارث بر خـــون شهیــدان دمتان گرم در بهبه ی جنگ همه فکر فرارند، شماهاماندید خیــابـــان بــه خیــابــان دمتان گرم مـــاه رمضان بــود کــه جنــگ رمضان شدرفتید چه خوش به جنگ شیطان دمتان گرم چیدند گل و غنچه ی بسیار از این دشتباقی است ولی باغ و گلستان ...
عشق تو...
عشق تو...«امشب دوباره در دلم آشوب و غوغاست»در کوچـه های خــاطـره یـــاد تــو برپاستدلتنگ دیـدارم اگـر ، تقصیر من نیستطـرز نگاه و چشم و لبخند تـــو زیباستبا من چه کرده عشق تو هرجا که باشمعطر نفسهـای تــــو و یــــاد تــــو آنجاستمــــن جــــرات از تـــــو گـذشتــن را نـــدارمبـــی تــــو دلـم آواره و...
شاعری سهم شما ...
شاعری سهم شما...مینشیند تا سحر با حسرت و با درد و غمآنکه دیــده از غـریـب و آشنـا ظلم و ستممیشمارد زخـم های سینـه را بـا اشک و آهمیگذارد غصه هـا را نیمه شب بـر روی هممی نشیـند روبــروی آینـــه از بیـــکسیمیکشد در هـر نفس هرلحظه آه دم به دممیکند عادت به تنهایی خود هر روز وشبآنکه بــوده بــا غـریبی هـ...
لیلای من ...
لیلای من...لیلای من دیر آمدی مجنون تو دق کرد و مردطوفان غمها آمد و احساس را از سینه بُردرفتی و موج بیکسی دست مرا محکم گرفتجای تو را دلتنگی و درد و غم و ماتم گرفتهمصحبتم شعر و قلم ،خوکرده ام با آه ودردیک شب شنیدم پنجره برحال و روزم گریه کردکوچه لباس غم به تن از انتظارت خسته شدپرونده ی این عشق هم دیر ...
کوله بار غم
کوله بار غم...جز کوله باری از غم چیزی نمانده از منجز آه و درد و ماتم چیزی نمانده از منای زندگـی چــه کردی بــا قلب عاشق منجز دلخوشی ولی کم چیزی نمانده از منروزی اگـــر ببینی مــن را نمی شنــاسیغم کرده قامتم خم چیزی نمانده از مندر خـانــه ام غـریبـم بی همزبان و شبگردجــز گریه های نـم نـم چیزی نمانده ...
بشکن سکوت خانه را...
بشکن سکوت خانه را...حرفی بزن چیزی بگو بشکن سکوت خانه راجــز تــو نمیفهد کسی حــرف من دیـوانه راتنها دلیـل دلخــوشی در پیـچ و تـاب زنــدگیافسرده تر از این مکن این با خودش بیگانه راتن زخمی و دلخسته ام از این همه زخم زبانسرریزم از بغض گلو ، از من مگیر این شانه راپر شد حیاط خانه ام از بــوی گل ، امــا ک...
غم قافله سی...
غم قافله سی...بیر عیدییه بیر وعده غذا حسرت اولوپدیاز بس کی قالیب آج نچه گون رنگی سولوبدیبیــر عیـده ولی غــم نــدی درک ئیلمییبللرآماده اولوپ هر نه کی هر لحظه سئووپلربیر عیده اوقد غصه سی واردی یاتا بیلمیرچوخدان دولانیر دردینه درمـان تـاپـا بیلمیربیر عیده جوان سیندیده غمنن قوچالیپلاربیر عیده ییغیب دون...
غروب...
غروب ...بــاز هـــم دلتنگی و غمهای عالـم در غروبمینــوازد ســوز دل آهنگ مــاتــم در غروبیاد ایامی که در دل ایـن همه حسرت نبودمیبرد با خود مرا هر سو به هردم در غروبچشمها شــرمنــده میبارید چــون ابــر بهاراین بساط گریه در من شد فراهم در غروباین جهان را چون قفس میبینم و بی دلخوشیآه می بـارد سـرم بــار...
رسم روزگار..
رسم روزگار...چــرا دلگیــری از دنیــا کــه چرخِ کج مدار این استگهی شــادی، گهی غصـه، کــه رسـم روزگار این استشبــی از آینـــه پــــرسیـــدم از درد فــــراق او گفتبــزودی پیـــر خــواهــی شد که کار انتظار این استاز ایــن زنــدان نفس ِ خـــود بــه دنبــال رهایی باشکه در کنــج قفس بـــاشی زمستـان یا به...
تماشای تو...
تماشای تو ...آن خنــده ی زیبای تــو دل میبرد از منآن چشم فریبــای تـــو دل میبرد از منخوشبخت تــرین آدم بــر روی زمیـنمهــرلحظه تماشای تـو دل میبرد از منبـاران محبتت کـه بـــر ســـرم میباردآن قامت رعنـای تــو دل میبرد از منای اهـل وفـــا ،اهل صفـا ،اهـل صداقتاخـلاق مجـــزای تـــو دل میبـرد از مناز ع...
باورم هرگز نمیشد
باورم هرگز نمیشدباورم هرگز نمیشد غــم زمینگیرم کنددر جوانی غصه های من مرا پیرم کندبـاورم هـرگـز نمیشد بـازی چـرخِ فلکدر هجوم بیکسی از زندگی سیرم کندباورم هرگز نمیشد گردش این روزگاربال وپر بسته مرا در بند وزنجیرم کندبــاورم هــرگــز نمیشد روبـروی آینــهاز خودم حتی مرا اینگونه دلگیرم کندبــاورم هـرگـز...
سرباز وطن...
سرباز وطن...پرچم سبـز و سفید و سرخ رنگت جـاودانای دیــــار شیــر مــردان و زنــان قهرمــانسرفـراز و پـر غــرور و پـرصلابت سربلنددر امان باشی همیشه ای وطن از هر گزندرودهـای تـو خـروشان ،کـوه هایت استواردوستـانت بــرقــرار و دشمنانت خوارِ خوارای وطن ای زخـمی از تیــغ غـریب و آشنابــارهـا دیــده جفـا پ...
جفای یار...
جفای یار...من همانم که خـزان را در بهارم دیده امبی وفـایی و دورنگی در دیـارم دیده اماز جفـای دشمنان هـرگـز نمیرنجم ز بسزخـمهای بیشمار از دست یــارم دیده امآنچنــان این غصه و غمها مــرا آزرده اندروز روشن را شبیـه شــام تــارم دیده امبا که گویم بازی چرخ فلک با من چه کردبی وفایی ها کـه من از روزگارم دی...
خوش بحال من و دل
خوش بحال من و دل...خوش بحال من و دل با تو اگر یار شویمبا تـو و عشق تـو هـر لحظه گرفتار شویمآخـــر لذت دنیـــاست که شب تـا به سحربـاصدای تــو از آغـوش تــو بیــدار شویمطعنه بر من مزن ای دوست از این حال بدمچــون پـرستــار تــویـی اینهمه بیـمار شویمبــا تــو شادی همه جــا همسفرم، بی تو ولیبـا غــــم هم...
سنگ صبور من..
سنگ صبور من..ایـن دل دائـم صبــورم از تـوان افتــاده بودآتشی بر جسم و هم روح و روان افتاده بودهیچکس جـویـای احـوالم نمیشد هفته هاگوئیــا از چشم ایـن خلق جهان افتاده بودصاحب نام و نشان بودم ولی از بخت بدبیخبر در شهرِ بی نام و نشان افتاده بودمشتری پیدا نمیشد بر من و احساس منمثل چای سرد و تلخی از دهان ...