بشکن سکوت خانه را...

بشکن سکوت خانه را...

حرفی بزن چیزی بگو بشکن سکوت خانه را
جــز تــو نمیفهد کسی حــرف من دیـوانه را

تنها دلیـل دلخــوشی در پیـچ و تـاب زنــدگی
افسرده تر از این مکن این با خودش بیگانه را

تن زخمی و دلخسته ام از این همه زخم زبان
سرریزم از بغض گلو ، از من مگیر این شانه را

پر شد حیاط خانه ام از بــوی گل ، امــا کنـون
سوزانده آفت تک به تک گلهای این گلخانه را

من از جفـای این زمان ظلم فــراوان دیـده ام
رحمی کن و آتش مزن پرهای این پروانه را

گفتی تصور کن که من صیاد تو صیدم، قبول
امــا دریغ از من مکن صیــادم آب و دانــه را

دلخوش به اینم بعد از این سنگ صبورم میشوی
با عشق آبادش کنیم این خانه ی ویرانه را

#جوادالماسی(سنگ صبور)
@javadalmasi59 کانال اشعار

+ نوشته شده در شنبه ۳ آبان ۱۴۰۴ ساعت 6:14 توسط سیدمحمدمهدی هاشمی/شاعر جواد الماسی  |