کوه درد

هرگز نمی فهمی مـرا من کـوه دردم
من در گلستان چون گلی پژمرده زردم

از روز اول زنـدگـی تلـخ است کامم
ازکودکی حسرت به دل را دوره کردم

مـن آرزوهایم خـزان شد دست غمها
پاییـزی ام غـارت زده مـن آه سردم

من مانده ام با خاطراتی که کشندست
شب تـا سحـر بـا خاطراتم در نبردم

فـال مـرا شاید که بـا غمهـا نوشتند
بـا بیکسی ها تـا ابـد خواندند عقدم

هرکس که آمد بر دلم زخمی دگر زد
نامَـردمی ها دیده ام محتاج مَـردم

با اینکه گفتی میشوی سنگ صبـورم
هـرگـز نمیفهمی مرا من کوه دردم

#جوادالماسی(سنگ صبور)
@javadalmasi59 کانال اشعار

برچسبها: جواد الماسی سنگ صبور...