سنگ صبور

سربروی شانه ی غـم میگذارم بعد توپا بر این دنیای ماتـم میگذارم بعد تو عاجزم از وصف حالم نازنینم اشک راروی زخم کهنه مرهم میگذارم بعد توآخر این قصه از اول نبودش دلخوشیخاطرات و چای غم دم میگذارم بعد تو بیکسی شاید که در تقدیر من افتاده استعین وشین وقاف مبهم میگذارم بعد تو شاعری از جنس بارانم که هرشب شعر ...

بعد تو حال دلم هیچ زمان خوب نبودهمه ی شهر به جز وحشت وآشوب نبود چون پرستوی مهاجر همه جا سرزده ام همه جا خانه ولی خانه ی محبوب نبود همه شب سوختم از درد فراقت گل من چه کنم جنس دل از آهن و از چوب نبود به کدامین گنه ام بال و پرم سوزاندی ؟دلِ رسوا شده در عشق ، که معیوب نبود بعد تو هیچکسی جای تو را پُر نکند چهره ی هیچکسی مثل تو مجذوب نبود به تو با اشک نوشتم همه ی خاطره راو َ کنون مانده به جز دفتر مرطوب نبود بعد تو نام مرا غصه نوشت سنگ صبورجنس عشق منو تو «چینی» و مرغوب نبود #جوادالماسی@javadalmasi59...