مادر...«نگـــو مـــادر بگــو سلطانِ غمها»کـه عمری بوده هــم پیـمان ِغمها همانکه عـاشقانـه سـوخت بـا مامیـــان ِ شعلــه ی ســـوزانِ غمها بــــرای مـــا همیـشه خنــده آورد خودش هر لحظه شد مهمانِ غمهابــ

«با اینکه میخندم ولی غم دارم ای دوست »در دل هـوای سوز و مــاتم دارم ای دوست بغضی نشستـه در گلویــم روز و شبهــا در سینــه ام آه دمــادم دارم ای دوست در حسرت خـوابی پــر از آرامش هستـم شب تا سحر بس حا

امشب دلــم گـرفتـه ، از درد مینـویسم ایـن زندگی چـه برسر ، آورد مینـویسمدیوانه بودم از عشق، قلب مرا شکستندآری ز مــردمـــان ِ ، دمــسرد مینـــویسم در کوچه های غربت، مانند من فراوانمانند خود هـزاران ،

سهم من از تو فقط غصه و غم بوده و بسیک دل ِخون شده و قامت خم بوده و بس مِهر من بود بـه تـو بیشتر از پیش ولی درمرامِ تو فقط ظلم و ستم بوده و بسسنگدل سنگ ِتو را به سینه ام کم نزدمنام تـو ذکر لبـم در همه

دلبر دلخواه ...به شبِ تیـره ی من روشنیِ مـاه شدیدلبری کـرده و آن دلبـر ِدلخــواه شدیزندگی در نظرم غیـرِ غم وغصه نبـود عشقِ من آمدی و چاره ی هر آه شدیبـه فدای تـو و آن طـرزِ نگاهت گـلِ منباخبــر باش که

خــداحــافـظ ای معنیِ کامـل ِاقتــــدار سلیمانی ای مــرد ِمیدان و پـر افتخـار که از نـام ِ تــو دشمنت تـــرس داشت که بـر چشم دشمن تـو بـودی چو خار مریدِ علی (ع)،مردِ حق، مــردِ بی ادعاشبیه تو کم دیده

تیرِ نگاه ...مـن دربــه درِ نــاز ِدوچشمـان سیـاهت جـــانم بــه فــدای تو و آن طرز نگاهتای بیــخبر از من تـو کجـایی کـه ببینیشب تا به سحر دوخته ام چشم براهت شاعـر شده ام تا کـه فقط از تـو بگویم از خن

تو بگو دل...تو بگو دل که بـه آهنــگِ دلت ســاز کنم تو بگو عشق که مـن عــاشقی آغــاز کنم تو بگو راز که من بشکنم این قفلِ سکوتسرِ صحبت به تـو ای محـرمِ دل باز کنم تو بگو نـاز کـه بـا قیــمت جـان مشتریم

فرق میان ما دوتا...تو خنده بر لب میزنی من صحبت از غم میکنمتو قهوه مینوشی به عشق من چای غم دم میکنمتو رنگ ِشــادی میـــزنی بــر آرزوهــایت وَ من از آرزوهــــای خـودم میســوزم و کــم میکنم تو از تبـــ

من پر از حرفم اگر همصحبتی پیدا شودآشنــایی در دیــار ِغـــربتـــی پیدا شود حــاضرم تنهـاییم را بــا کسی قسمت کنمشانـه های محکم و بی منتی پیدا شودخوش ندارم اشکهایم را ببیند این و آنگریه میخواهد دلم گ

با عرض تسلیت به ایرانیان و همشهریهای عزیزم در آذربایجان شرقی⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️⚫️خبــر بد بــود از آنهم بدتر آمد بــلایــی نـاگهانی بــر ســر آمدمگر کم صدمه زد سیلاب نوروز؟زمیـن لــرزیـد و دردی دیگر آمد

«ندهد هیـچ گلی عطـر خوش بوی تو را »نفـروشم بــه جهـان پیـچشی از موی تو را نـاز ِچشمان,ِ تــو دل برده ، بـه جان ِتو قسم خوش کشیده است خدا آن خم ابروی توراهیچـکس جـای تــو را پـر نکند هیـچ زمان کـار من

تقدیم به تو عمر عشق ما دو تا ، زیبا ولی کوتاه بودبا تمام مشکلاتش ، زندگی دلخواه بودطاقت و تاب و توان و محرم اسرار هم شانه هایت بهترین آرامش ِ دلخواه بود یوسفت بودم توهم مثل زلیخا بیقراربا تو خوشبختی تمام لحظه ها همراه بود هر نگاهت، خنده هایت، اخمهایت دلفریبپاکی این عشق مارا هم خدا آگاه بوداین غزل تق...

«با همه بــار ِگنــاهم عاشقت هستم حسین »با تمام سوز و آهم عاشقت هستم حسین روسیاهم ، روسیاهم ، روسیاهم ، روسیاهبا همین روی سیاهم عاشقت هستم حسینمیــزنم بـر سینـه سنگ عشق تـو تا زنده ام چونکه با تو روبر

«گذرم تا به در خانه ات افتاد حسینخانه آباد شدم خانه ات آباد حسین»افتخارم همه این است که در بند توامبنده ی حلقه به گوشم مکن آزاد حسینگر برانی ز درت من به کجا رو ببرم ؟منکه عمری زده ام نام تو فریاد حسین

«آقـا زبـانزد است کرم و لطف وعطایتان »بخشنده ایـد و جهان همه بـاشد گدایتان هرچنـد قسمتـم نشده تـا کنون ببینمش بسیــار شنیده ام از بـارگاه با صفایتان هر جا که عکس حرمت میخورد به چشماز دور سلام میدهم ا

باز با یادت گذر از کوچـه یِ غم میکنمگوشِ دنیا را پر از اندوه و ماتم میکنم خاطرات تلخ و شیرینی که باهم داشتیمرویِ هـم میچیـنم و شبـها منظـم میکنم جـایِ خالیِ تــو را با عکس تو پر میکنم بودنت را در کنار

«کبــوتـر بـا کبــوتـر ، بـاز بـــا بـاز»دلت بــا مـا نبــود از روز آغــــاز منــم بـــازیچــه ی دستان تقدیـرتمــام عمـر رقصیـــدم بـه هر سازبخـــوان آوازِخــوانِ شهـرِ قصـهبخــوان شعرِ مرا بــا سوز و

خیاط زمـانـه بـه تنــم رخت عـــزا دوخت آمــاده ی پــرواز شدم بال و پــرم سوخت دل خستـه تـر از خسته تـرین آدم ِاین شهر از زنـدگی و عشق بـه جـز غصه نیاندوخت بیچاره تر از من بـه جهان هیچکسی نیستدیدم که ک

گئجه لر ...نه بیلیرسن نه چکیر دردی اولاننار گئجه لر ؟یا کی حسرت اوتونا سینه یاناننار گئجه لر رسمیدور هر گوله آفت ویرا تئز رنگی سولارغوصه لردن قوجالار رنگی سولاننار گئجه لر آیریلیخ دردی یامان دردیدی کی