در شهر دلت مهر و وفا بود چه میشد؟یا جای جفا صلح و صفا بود چه میشد؟ صد زخم زدی به سینه ی غمزده ی منیک لحظه بر این زخم دوا بود چه میشد ؟ افسوس بر عشقی که گرفتار هوس شد از بند هوس دلت رها بود چه میشد؟ تو سنگ شدی شیشه شدم باز شکستمبرقلبی که شکست حکم بقا بود چه میشد؟ من نذر دلم بسته به گیسوی بلندت این خو...

از غریبه دلخوریم از دست یاران بیشترصد گله از باد داریم از طوفان بیشتر در کجای ره خطا رفته چنین سر درگُمیمدر شروع از اضطرابِ خط پایان بیشتر قلب هامان را هوس فرمانروایی میکندمیشویم بازیچه ی دستان شیطان بیشتر خنده را دزدیده از لبها به هم غم میدهیمدلخوشی ها کم شده چشمان گریان بیشتر قبل از انجام عمل در ف...

من شاعر دردم به لبم خنده گریزان یک شاخه گلِ خشک شده بدون گلدان از خنده ی ظاهری قضاوت نکنیدم صد درد به پشت خنده ام نشسته پنهان من کوه غمم به غصه ها سنگ صبورم دنیای به این بزرگی ام شبیه زندان صد ساله شده دل جوانم به چه جرمی از زندگی ام صد گله دارم به صد عنوان نه شعر نه دفتر به خدا مرحم من نیستشاید کند...

گریه کن وقتی دلت از سردی دنیا گرفتآن زمان که بیکسی در بیکسیها پا گرفت شب گرسنه کودکی بر روی بالش سر نهادلقمه از دست یتیمان را چرا دارا گرفت بین ابروی پسر با دختران چون فرق نیستدرمغازه جای «سارا» کم کَمَک« دارا »گرفت عشق دریا ! عاشقان همچون مثال ماهی اندحق زنده بودن از ماهی چرا دریا گرفت ؟ آسمان قهر ...

قصد دارم در غزل نقاشیِ زیبا کنم چهره ی دلدارخود را این چنین معنا کنم ماه را شرمنده از رخسار ماهش دیده ام باید امشب بهترین ِ واژه ها پیدا کنم غنچه لبهایش هزاران طعنه برگل میزندگل که نه باید گلستان را به لب معنا کنم قد و قامت را نگو قامت قیامت میکنداستواریِ دماوند پیش او حاشا کنم آبی دریا گرفته رنگ ، ...

بغض های کال باغم را نچید عشق من را لایق چشمان ندید سنگ دل سنگ جفا بر من زد وخط باطل روی احساسم کشید چون کبوتر روی بام دل نشستبی دلیل از روی بام ما پرید قهرمان شعر هایم چون که رفت شور غم بر شعر های من دمید خواستم یک شب فراموشت کنم یاد تو هر گوشه شعرم دوید نام من از غصه شد سنگ صبوریار من شد بی وفا و د...

بی علی زهرا و بی زهرا علی تنهاستبر علی زهرا و بر زهرا علی همتاست ساقی کوثر علی و شاه مردان نیز هم لایق زهرا برای همسری جز لافتاست؟ هم علی هم فاطمه دریای علم و معرفتدوم و سوم نفر از پنج تن آل عباست گر علی انگشترو بر آن نگین شد فاطمهاز چنین پیوند زیبایی عجب جشنی بپاست دم مزن سنگ صبور از وصف زهراو علیو...

حال و احوال مرا از ظلمت شبها بپرساز تمام قلبهای بی کس و تنها بپرس من بهاری بودم و باد خزان بر من وزیدرنگ رخسار مرا از برگ زیر پا بپرس آمدی احوال من جویا شوی ممنونتم از همین موی سفیدم که شده پیدا بپرس صد گله دارم به دل از دست تو چرخ و فلکشک نکن حال من از امروز بی فردا بپرس دلخورم از دست تو تا بی نهای...

کاش میشد لکه ها را پاک کرد خاطرات سوخته در خاک کرد کاش بغض سینه ها سنگین نبودعشقها مان با هوس رنگین نبود کاش میشد زندگی را ناب دیدچشمهای خستگی را خواب دید کاش میشد مهربان تر می شدیم با محبت نغمه خوان تر می شدیم کاش دلهامان اسیر غم نبود عاشق صادق در عالم کم نبود کاش میشد لحظه ها را شاد زیستاز غم و در...

صبح پاییز هم قدم با یار میچسبد عجیببوسه ی ِپیوسته از دلدار میچسبد عجیب هم قدم با شی صدای بلبل آواز خوان دست در گیسویِ سیمِ تار میچسبد عجیب هم صدای خش خش برگ درختان زیر پابعد از عمری لحظه ی دیدار میچسبد عجیب دوستت دارم بگویی او بگوید عاشق ام گفتن این کلمه با تکرار میچسبد عجیب جان فدای عشق باشدنازنینم...

زاده ی زهرا حسین مولا نیا در کربلانامه های کوفیان بوده پر از رنگ وریا من سفیر عشق تو بودم ولی در عاقبت بین غریب افتاده ام در کوچه های پر جفا غیرت زنهای کوفه بهتر از مردان آنکام عطشان دیده ام خود در میان اشقیا صد هزاران نیزه و شمشیر و دیدم یاحسینحرمله تیر سه شعبه دیده بر اصغر روا قطعه قطعه میکنند این...